Ouezzane lub inaczej Wazzan, na jednej z internetowych stron Maroka nazywane jest Świętym Miastem Wzgórz i Haszyszu. Jednak dla Marokańczyków ma ono prawdziwie święte znaczenie, ze względu na dwa grobowce, które się tutaj znajdują. Jest to miejsce kultu zarówno muzułmanów, jak i Żydów.

Maroko | Widok z góry Rif na Wazzan
Maroko | Widok z góry Rif na Wazzan (by jfgornet )

Historia Ouezzane

O długiej, bogatej i burzliwej historii tego miasta świadczy już sama jego nazwa. Ouezzane jest bowiem słowem pochodzącym z łaciny. Nazwa została nadana tej miejscowości przez jednego z rzymskich cesarzy, na cześć księcia o imieniu Ouezzane.

Miasto zostało założone w 1727 roku przy grobie Mulaja Abdallaha ben Brahima Szerifa, który był potomkiem Mahometa i założycielem sufickiego bractwa Tabiya. Wierzyli oni, że poprzez wspólne, monotonne czytanie Koranu można popaść w stan ekstazy i zjednoczyć się z Bogiem. Ideologia sufich swoim zasięgiem objęła w krótkim czasie całą Afrykę Północną, a nawet dotarła do Indii. Grób świętego męża, czyli tzw. zawija, stał się miejscem pielgrzymek muzułmanów z całego Maroka.

Przy grobowcu Mulaja Abdullaha co roku wiosną odbywają się mussemy, czyli jedne z najważniejszych świąt muzułmańskich na cześć świętych mężów. Niestety turyści muszą się zadowolić podziwianiem pięknie zdobionej pomarańczowo-żółtej bramy grobowca, gdyż do wnętrza mogą wejść jedynie wyznawcy islamu.

Miejscem kultu jest także znajdujący się na obrzeżach miasta grobowiec Amrana ben Diwana. Ten pobożny rabin zasłynął z licznych cudów. Jego grób przyciąga wyznawców judaizmu.

Architektura

Pobielane domy Wazzan porozrzucane są na północnym zboczu Bu Hellol na wysokości ok. 614 m n.p.m. Podobnie jak w Szefszawanie, w tutejszej architekturze widać wyraźne wpływy architektury andaluzyjskiej. Budynki ozdobione są dekoracyjnymi płytkami i balkonami z kutego żelaza. Jest to dziedzictwo społeczności Żydów sefardyjskich.

Co ciekawe Wazzan jest jedynym miastem w Maroku, w którym medyna nie jest otoczona murem obronnym. Wiąże się to nierozerwalnie z historią tego miejsca, a przede wszystkim z potęgą władzy Szarifa.

Starówka

Starówka ma niezwykły urok. Uliczki są bardzo wąskie, a część z nich jest przykryta wystającymi dachami budynków, przez co stwarzają wrażenie tuneli. W samym centrum medyny znajduje się siedziba bractwa sufickiego, a obok niego wznosi się ośmiokątny minaret ozdobiony zielonymi kafelkami.

Maroko | Tradycyjny targ, Wazzan
Maroko | Tradycyjny targ, Wazzan (by pacoalfonso )

Targi w Wazzan

Tutejsze suki słyną z wełnianych dywaników oraz wełnianych tkanin wykorzystywanych do szycia dżelab i galabij, czyli męskich koszul.

Lokalnym produktem są także oliwki pochodzące ze wzgórz otaczających miasto oraz produkowana z nich oliwa. Klimat gór Rif jest wręcz idealny do ich hodowli. Zimy są łagodne (ok. 6-14 stopni Celsjusza), a lata stosunkowo gorące z temperaturą przekraczającą nawet 30 stopni Celsjusza. Jednak systematyczne opady nie dopuszczają do suszy.

Do lokalnych produktów zaliczane są także wyroby z drewna. Tutejsi rzemieślnicy wyspecjalizowali się w szczególności w robieniu trzech przedmiotów:

  • sebsi, czyli drewnianej fajki do palenia haszyszu
  • tsabih, czyli drewnianych koralików służących do celów religijnych
  • ghayta, czyli instrumentu muzycznego  z rodziny obojów wykonanego z drewna i trzciny. Dawniej odgrywał on podstawową rolę w rozstrzyganiu sporów pomiędzy plemionami. Obecnie wykorzystywany jest np. przez zespół tradycyjnej muzyki marokańskiej: Master Musicians of Jajouka. Ciekawostką jest, że muzyka wykonana tym instrumentem tworzyła podstawową ścieżkę dźwiękową w filmie „Władca Pierścieni” przy scenach z Mordoru.

Na targach w Wazzan można także kupić doskonałe wyroby skórzane pochodzące z lokalnej garbarni z XIV wieku.

Maroko | Meczet w Wazzan
Maroko | Meczet w Wazzan (by pacoalfonso )

Wzgórze Bu Hellol

Ścieżkami prowadzącymi poprzez gaje oliwne i sady pomarańczowe można wyjść na szczyt wzgórza Bu Hellol, skąd rozpościera się widok na dolinę oraz otaczające ją góry. Warto pozwolić sobie na chwilę zadumy i skusić się na obserwację ze szczytu wzgórza wschodu słońca, któremu towarzyszą dźwięki nawoływań muezina.

Uwaga!

Wędrując po Wazzan i jego okolicach lepiej trzymać się z daleka od plantacji marihuany oraz uważać na zachęcających do jej zakupu mężczyzn. Jest to trudne, gdyż miasto otacza 90 tysięcy hektarów hodowli. W Maroku marihuana jest nielegalna od roku 1961 i w wielu miastach, a w szczególności w Wazan i Szefszawan aktywnie działa policja, która czyha na turystów, aby przyłapać ich na gorącym uczynku podczas kupna haszyszu.