Największym miastem Maroka nie jest wbrew pozorom jego stolica – Rabat, ale położona w zachodniej części kraju, u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, Casablanca. Jest ona głównym ośrodkiem przemysłowym i kulturalnym Maroka, a także największym portem morskim kraju.

Maroko | Wielu mieszkańców Maroka przybywa do Casablanki szukając sławy, majątku lub chociażby lepszych warunków do życia
Maroko | Wielu mieszkańców Maroka przybywa do Casablanki szukając sławy, majątku lub chociażby lepszych warunków do życia (by edoug)

Oficjalnie Casablanca liczy ponad 3 mln mieszkańców, choć miejscowi twierdzą, że liczba ta wynosi od 5 do 8 milionów. Casablanca, a właściwie po arabsku Ad-Dar al-Bajda, to wspaniała, dynamicznie rozwijająca się metropolia o iście zachodnioeuropejskim charakterze. Niemniej jednak w wielu miejscach można zauważyć wciąż żywe tradycyjne arabskie.

Aglomeracja zaczęła się w pełni rozwijać stosunkowo niedawno, w dobie francuskiego protektoratu, kiedy Casablancę ustanowiono centrum gospodarczym kraju. Casablanca bywa popularnie nazywana „Casa”.

Historia osadnictwa na terenach dzisiejszego miasta sięga wiele wieków wstecz. Przed przybyciem Arabów w XII w. mieszkali tu Berberowie. Casablanca była centrum piractwa i wymiany handlowej z Anglią i Portugalią. Z czasem osiedliła się tu grupa portugalskich żołnierzy, którzy to byli autorami nazwy „Casa Branca” (późniejszą nazwę „Casablanca” wprowadzili Hiszpanie).

Portugalczycy, pomimo najazdów plemion mieszkających w głębi lądu, zostali w Casablance do 1755 roku. Tragiczne trzęsienie ziemi sprawiło, że kolonia Portugalczyków w Casablance całkowicie opustoszała. Obszar ten ponownie zasiedlono i ufortyfikowano na rozkaz sułtan Sidi Mohammeda ben Abdallaha. Niestety, miasto znacznie podupadło a jego znaczenie gwałtownie malało. W 1830 roku była to tylko mała wioska licząca sobie około 600 mieszkańców.

Maroko | Arcydzieła islamskiej architektury
Maroko | Arcydzieła islamskiej architektury (by anjči)

Obszary sąsiadujące z Casablancą słynęły z produkcji wełny i upraw zboża, dlatego też w połowie XIX wieku zainteresowali się nimi kupcy europejscy. Casablanca zaczęła się wówczas dynamicznie rozwijać.

W 1912 roku w Casablance został oficjalnie ustanowiony francuski protektorat.  Pierwszym generałem-rezydentem Casablanki sprawującym władzę nad miastem został  Louiso Hubert Lyautey. Dzięki niemu miasto stało się głównym portem i ośrodkiem gospodarczym Maroka.

Zanim Francuzi wkroczyli do Casablanki była ona niewielką mieściną, o czym świadczą chociażby rozmiary medyny. Francuzi mieli ambitny plan rozbudowy miasta, dzięki nim został wybudowany wspaniały ośrodek urbanistyczny z przepięknymi, szerokimi bulwarami, parkami pełnymi zieleni i fontannami. Imponujące budynki użyteczności publicznej są utrzymane w stylu mauretańskim i przyciągają wzrok turystów.

W Casablance kwitnie gospodarka, co roku przyjeżdżają tu tysiące Marokańczyków, którzy w tym mieście widzą swoją szansę na przyszłość. Szukają tu sławy, majątku albo chociażby lepszych warunków do życia. Niestety, napływ ludzi do miasta z najdalszych prowincji Maroka spowodował pojawienie się slumsów. Sen o dobrobycie nie ziścił się wszystkim, dlatego też wiele osób żyje w skrajnej biedzie i upodleniu.

Maroko - Casablanca | To najwieksze miasto Maroka położone jest na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego
Maroko - Casablanca | To największe miasto Maroka położone jest na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego (by milamber)

Casablanca to miasto, w którym ograniczenia dotyczące relacji kobiet i mężczyzn są w niewielkim stopniu respektowane. Młodzi ludzie chętnie opalają się na plaży, grają w gry i chodzą do licznych klubów. Nie ukrywają swojej twarzy, ani wdzięków ciała, są bardziej Europejczykami niż Marokańczykami.

Sercem Casablaki jest Place des Nations Unies (dawniej Place Mohammed V) – duże, ruchliwe rondo na południowym skraju medyny (tę nazwą określa się stare dzielnice arabskich miast). Najbardziej znanym zabytkiem jest zaś olbrzymi, monumentalny Meczet Hassana II.

Maroko - Casablanca | Meczet Hassana II
Maroko - Casablanca | Meczet Hassana II (by mordoc)